Józef Jan Pietruszka
Biografia
Józef Jan Pietruszka urodził się 21 sierpnia 1893 roku w Strzelcach Opolskich. Edukację rozpoczął w szkole powszechnej w Bytomiu, a po szóstej klasie gimnazjum w Katowicach podjął pracę w kopalni "Wujek", jednocześnie ucząc się w przygotowawczej szkole górniczej. W kwietniu 1914 roku rozpoczął studia w Wyższej Szkole Technicznej we Wrocławiu, jednak po czterech miesiącach został powołany do niemieckiej armii.
Skierowany na front zachodni, awansował do stopnia aspiranta. Od września 1915 roku przebywał we francuskim obozie jenieckim, gdzie pełnił funkcję sekretarza zarządu Stowarzyszenia "Bratnia Pomoc Jeńców Polaków". W styczniu 1918 roku wstąpił do tworzonej Armii Polskiej we Francji, tzw. Błękitnej Armii. Jako dowódca kompanii technicznej 1 Pułku Strzelców brał udział w walkach z Niemcami w Wogezach i Szampanii. W lipcu 1918 roku wyróżnił się ocaleniem sztandaru pułku, za co otrzymał francuski krzyż Croix de Guerre z palmami.
Po powrocie do kraju w maju 1919 roku z armią gen. Józefa Hallera, uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej jako oficer sztabowy 43 Pułku Strzelców Kresowych. Za męstwo odznaczony Krzyżem Walecznych. W sierpniu 1920 roku skierowano go do służby w Policji Górnego Śląska, gdzie pełnił służbę m.in. w Królewskiej Hucie (obecnie Chorzów). W nocy z 2 na 3 maja 1921 roku polscy policjanci pod jego dowództwem rozbroili niemieckich funkcjonariuszy, co zapoczątkowało III powstanie śląskie. Po wybuchu powstania działał w Grupie "Wschód", pełniąc funkcję powstańczego komendanta miasta Królewska Huta.
Po zakończeniu powstania wyjechał do Francji, gdzie osiadł w Le Puy. Poślubił Laurencie Rosalie Marie Chapon i założył firmę "Ste Force et Lumiere du Velay", jako inżynier nadzorując budowę fabryki hydraulicznej oraz sieci elektrycznej. Od grudnia 1930 do listopada 1933 był dyrektorem przedsiębiorstwa "Union electrique du Centre". W lipcu 1934 roku powrócił do Polski i podjął pracę w Zakładach Elektrycznych i Wodociągowych w Chorzowie. Od lipca 1935 roku pełnił funkcję prezesa chorzowskiego koła Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej we Francji, a od sierpnia 1939 roku kierował Strażą Pożarną w Chorzowie.