Ismar Littmann

Prawnik, kolekcjoner sztuki
02.07.1878 23.09.1934 Strzelce Opolskie

Biografia

Ismar Littmann urodził się 2 lipca 1878 roku w Strzelcach Opolskich, w rodzinie przedsiębiorcy Adolfa Littmanna i Charlotty z domu Eisner. Studiował prawo na uniwersytetach we Wrocławiu i Berlinie, a w 1901 roku uzyskał tytuł doktora nauk prawnych na Uniwersytecie w Rostocku.

W 1906 roku osiedlił się we Wrocławiu, gdzie rozpoczął pracę jako aplikant w sądzie rejonowym. Rok później poślubił Käthe Fränkel i otworzył własną praktykę prawniczą. Interesował się sztuką, szczególnie pracami studentów wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych, i pod koniec 1910 roku zaczął kolekcjonować akwarele, rysunki i grafiki na papierze. Jego kolekcja szybko rosła wraz z majątkiem.

W 1921 roku Littmann otrzymał uprawnienia notariusza i założył z Maxem Loewe kancelarię prawniczo-notarialną. Do jego zbiorów trafiały dzieła takich artystów jak Max Pechstein, Erich Heckel, Max Liebermann, Käthe Kollwitz czy Emil Nolde. Przed wielkim kryzysem w 1929 roku zgromadził ponad 6000 obrazów i grafik. W marcu 1932 roku sprzedał część kolekcji (ok. 200 prac) przez berliński salon sztuki Paula Graupego.

W 1933 roku naziści zaczęli prześladować ludność żydowską, a 7 kwietnia wprowadzono zakaz wykonywania zawodów prawniczych przez Żydów. Do 1 czerwca 1933 Littmann jeszcze pracował jako notariusz, ale potem musiał zaprzestać praktyki z powodu bojkotu klientów. Załamanie zawodowe i społeczne doprowadziło go do depresji - 23 września 1934 roku popełnił samobójstwo. Jego żona i czworo dzieci wyemigrowali w 1935 roku do Palestyny i Stanów Zjednoczonych.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Zgromadzenie kolekcji ponad 6000 obrazów i grafik
Uzyskanie tytułu doktora nauk prawnych na Uniwersytecie w Rostocku
Prowadzenie kancelarii prawniczo-notarialnej we Wrocławiu

Ciekawostki

Kolekcja Littmanna obejmowała prace m.in. Emila Noldego i Oskara Kokoschki.
Mimo że był prawnikiem, jego pasją była sztuka współczesna, co było nietypowe w tamtych czasach.
Po jego śmierci rodzina wyemigrowała, a część kolekcji została rozproszona.

Udostępnij